همه فقط بلدند بگویند قرآن گفته " و باالوالدین احسانا"

دیگر به این فکر نمی کنند که والدین یعنی چی؟

و بدتر از آن فکر می کنند که هر دو موجودی که بچه ای بیاورند نرشان پدر و ماده اشان مادر می شود.

با این حساب باید گفت چون عده ای جهنمی هم مادر شده اند (به قول اینان) و از آنجا که بهشت زیر پای مادران است قطعا بخشی از جهنم بالای بهشت قرار دارد ...

ای کاش نگاه ها درست می شد ...

ای کاش قرآن را می فهمیدیم ...

چقدر سخت است که در دلت سرشار از غم باشد و بخندی

چقدر سخت است که بخواهی درد دل کنی اما حتی یک نفر برایت وقت نداشته باشد

چقدر سخت است که به خاطر گناه دیگران مجازات شوی

چقدر سخت است کسی را که دوستش داری، دوستت نداشته باشد

چقدر سخت است به هدفی که برایش تلاش می کنی نرسی

چقدر سخت است بخواهی و نتوانی ...

و ما چقدر بدبختیم که به خیال خودمان در مملکت اسلامی زندگی می کنیم و در همین نزدیکی ها ... دقیقا در همین مملکت اسلامی به نوامیسمان جسارت می شود (توجه کنید که جسارت با تجاوز متفاوت است) و ما ککمان هم نمی گزد و حتی خبردار هم نمی شویم ...

شب 29 خرداد ماه سال 1390 از شوم ترین شب های سال برای من بود که در آن در گوشه ای از همین کشور موجودی (که نام آدم برایش سزاوار نیست) از دیوار حیاط یکی از خوابگاه های دانشجویی (دولتی) دخترانه بالا می رود ... نوامیس مردم را بدون حجاب می بیند و در ادامه این اتفاق شوم و قبیح یکی از دختران مردم غش می کند و دیگری که در حال فرار بود با برخورد به تیزی دیوار صورتش (ظاهرا چانه اش) خون می آید و انسان دیگری .... ، و آن موجود کثیف هم فرار می کند ...

حالا که همه چیز تمام شده (کسی غش کرده ، کسی صورتش خونی شده ، و کسانی حیا و عفتشان بر باد رفته) مسئولین و پلیس دست به کار شده اند. برای افراد آن خوابگاه تاکسی تلفنی خصوصی در نظر گرفته اند و قرار شده شب ها دور تا دور خوابگاه نگهبانی دهند، قول داده اند خوابگاه های بهتر و امن تر و مطمئن تری درست کنند ... اما گذشته را چه می توانند بکنند؟

شاید بگویید این قضیه دیگر تمام شده وباید به فکر بعدش بود، اما من نظرم این است که این مسئله هنوز تمام نشده است و امیدوارم پیگیری های مسئولین و پلیس نتیجه داده، دیگر هرگز شاهد چنین اتفاقی نباشیم و آن موجود کثیف هم به سزای عمل قبیح خود برسد ...

(لطفا نظرتان را حتما اعلام کنيد)

به من گفت: "یک ساعت دیگه پولت آماده است، بهت می دم"

یک ساعت دیگر دم در خانه اش بودم

گفت : " مرده و حرفش، یک ساعت دیگه بهت می دم"

ولی همین که برگشتم صاحب صدا را دیدم ... داشت با تلفن صحبت می کرد ...

ایستادم و دستم را در جیبم فرو کردم ... اما چیزی پیدا نشد ...

نهایتا آستر جیبهایم را بیرون آوردم ... پر از خالی بود ...

فقیر نگاهی به من کرد ... دستش را دراز کرد و یک صدتومانی جلویم گرفت ...

در دلم گفتم : "خدا روزیم را جای دیگر حواله دهد، دمت گرم" ... رفتم

همین که برگشتم سیلی محکمی به من زد ...

آن طرف صورتم را هم نگه داشتم که بزند ولی رفت ...